Wiatry i fronty atmosferyczne

Wiatry sezonowe:
- monsuny - wiatry o rytmie rocznym, zmieniające swe kierunki w zależności od pory roku. Latem nad lądem powstaje niż, a nad oceanem wyż. Z kierunku wyżu dociera na ląd powietrze wilgotne, przynosząc opady - monsun letni. Zimą nad lądem powstaje wyż, a nad oceanem niż. Wówczas suche powietrze z lądu osuwa się w stronę oceanu - monsun zimowy.
Przykład - południowo-wschodnia Azja.
Wiatry lokalne:
- bryza - wiatry charakterystyczne dla terenów nadmorskich. Zmieniają się w ciągu doby. W dzień na lądzie jest niż, a na morzu wyż - bryza wieje od morza. Nocą jest odwrotnie.
- bora - wiatr mocny wiejący znad niewysokich gór ku ciepłemu morzu.
- halny (fen) - powstaje gdy po przeciwnych stronach gór jest różne ciśnienie.
- wiatry górskie (nocą, gdy ochłodzone powietrze spływa ze zboczy do dolin) i dolinne (w dzień, gdy ciepłe powietrze unosi się do góry, a na jego miejsce napływa chłodne). Fronty atmosferyczne - strefy przejściowe między masami powietrza o różnych właściwościach. Wyróżnia się:
Front zimny - powstaje gdy na terytorium przesuwa się masa zimnego powietrza wypychając
Front szybki - powodujący opady obfite, ale krótkotrwałe.
Front ciepły - powstaje gdy na terytorium napływa powietrze ciepłe,
wypychając zimne. Front wolny - powodujący opady mało obfite, ale długotrwałe.
Front zokludowany - powstaje, gdy zimny front dogania ciepły i wypiera go w górę. Towarzyszą temu frontowi opady, ale procesy frontalne zachodzą na wyższych wysokościach.